Ken je dat gevoel?

Met stomheid geslagen.

Woorden die niet komen.

Hoofd vol watten.

Als een kip zonder kop rondrennen.

Vaak is het een signaal van overbelasting.

In plaats van nog harder te proberen, mag je eerst even vertragen.

Eerst reguleren.

Zintuigen. Lichaam. Omgeving. Hier en nu.

Wat voelt veilig, neutraal of prettig op dit moment?

Van daaruit komt er weer ruimte.

Taal keert terug.

Overzicht ontstaat.

Beweging wordt weer mogelijk.

Dit is zo’n moment waarop bewustzijn helend werkt. Niet forceren, maar zacht begeleiden.

Heb jij dit ook weleens?

Laat het mij weten! Stuur mij een bericht